|
ผู้เลี้ยงดูเด็กอาจแสวงหาแหล่งที่ให้ความช่วยเหลือหรือสนับสนุนการปฏิบัติงานในด้านต่าง
ๆ ได้จากแหล่งความรู้และเครือข่ายทางวิชาการและวิชาชีพ ทั้งจากหน่วยงานภาครัฐ
องค์กรเอกชน และแหล่งข้อมูลต่าง ๆ ในชุมชน ดังนี้
หน่วยงานภาครัฐ
เช่น กระทรวงมหาดไทย (กรมการพัฒนาชุมชน กรมการปกครอง) กระทรวงแรงงานและสวัสดิการสังคม
(กรมประชาสงเคราะห์ กรมสวัสดิการและคุ้มครองแรงงาน กรมพัฒนาฝีมือแรงงาน)
กระทรวงศึกษาธิการ (สำนักงานคณะกรรมการการประถมศึกษาแห่งชาติ กรมวิชาการ
กรมการศึกษานอกโรงเรียน กรมการศาสนา สำนักงานสภาสถาบันราชภัฏ สำนักงานคณะกรรมการ
การศึกษาเอกชน) กระทรวงสาธารณสุข (กรมอนามัย กรมสุขภาพจิต)
ทบวงมหาวิทยาลัย (สถาบันแห่งชาติเพื่อการพัฒนาเด็กและครอบครัว มหาวิทยาลัยมหิดล)
กองทัพเรือ เป็นต้น
องค์กรเอกชน
สมาคมและมูลนิธิต่าง ๆ เช่น สมาคม วาย ดับเบิลยู ซี เอ มูลนิธิเด็กอ่อนในสลัมในพระอุปถัมภ์สมเด็จพระเจ้า
พี่นางเธอเจ้าฟ้ากัลยานิวัฒนากรมหลวงนราธิวาสราชนครินทร์ มูลนิธิ เพื่อการพัฒนาเด็ก
มูลนิธิช่วยเหลือเด็กยากจน ซี ซี เอฟ ในประเทศไทย สภาองค์การพัฒนาเด็กและเยาวชนแห่งชาติ
(สอดย.) องค์การ ยูนิเซฟ เซฟเดอะชิลเดรน ยู เอส เอ สภาสตรีแห่งชาติในพระบรม-ราชินูปถัมภ์
สหทัยมูลนิธิ มูลนิธิดวงประทีป เป็นต้น
แหล่งข้อมูลความรู้ในชุมชน
เช่น สถานีอนามัย โรงพยาบาล สถานรับเลี้ยงเด็กในนิคมต่าง ๆ สำนักงานประชาสงเคราะห์อำเภอ
และจังหวัด (กรมประชาสงเคราะห์) ศูนย์สงเคราะห์ราษฎรประจำหมู่บ้าน (สำนักงานปลัดกระทรวงแรงงานและสวัสดิการสังคม)
องค์การบริหารส่วนตำบล (อบต.) ศูนย์อบรมเด็กก่อนเกณฑ์ในวัด (กรมการศาสนา)
ศูนย์พัฒนาเด็กเล็ก สำนักงานพัฒนาชุมชน อำเภอ และจังหวัด (กรมการพัฒนาชุมชน)
โรงเรียนประถมศึกษาในชุมชน ศูนย์สื่อประจำหมู่บ้านของสำนักงานคณะกรรมการการประถมศึกษ
าแห่งชาติ ศูนย์บริการสาธารณสุข ศูนย์สงเคราะห์เด็กปฐมวัย ศูนย์พัฒนาเด็กก่อนวัยเรียนในชุมชน
(กรุงเทพมหานคร) ครู หรือข้าราชการ อื่น ๆ ซึ่งเป็นผู้ทรงความรู้หรือที่เกษียณอายุแล้ว
เป็นต้น
|